Iran Military Forum







« previous next »
Pages: [1]   Go Down

Author Topic: Karar, the Iranian jet UAV  (Read 1349 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Catsoo

  • Global Moderator
  • سرهنگ دوم
  • *
  • Posts: 5545
  • Respect: +310
Karar, the Iranian jet UAV
« on: September 29, 2011, 04:01:20 AM »
0
Quote
1
کرار؛مهاجم خستگی ناپذیر در برد1000 کیلومتری
صنایع دفاعی کشور از چند سال پیش و پس از رسیدن به بلوغ طراحی در پهپادهای کوچک و متوسط شناسایی، اقدام به طراحی و ساخت بدون سرنشین های بزرگتر، دوربردتر و با
قابلیت های جدید کرده اند. کرار یکی از این پهپادها است که رونمایی و در نمونه های مختلفی طراحی شده است.
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، پیشینه بکارگیری وسائل پروازی بدون سرنشین را می توان در استفاده از بالونی مجهز به یک بمب به همراه زمانسنج دانست اما آنچه امروز با عنوان هواپیمای بدون سرنشین می شناسیم با پرواز موفق هواپیمای برادران رایت و اظهار تمایل فرماندهان نظامی در بکارگیری آن فرصت بروز یافت.

تلاشها در جهت بهبود کاربری عملیاتی این وسیله جدید آغاز شده و کمی بعد مشخص شد این وسیله بدون خلبان به شاخصه های عملیاتی دست می یابد که با حضور وی ممکن نیست. از اینرو افراد خلاقی که به این موضوع پی برده بودند برای کنترل از راه دورهواپیما کوشش کردند که از جمله آنها می توان کورتیس را نام برد.

در دوران جنگ جهانی دوم این فعالیت ها در آلمان جدی تر از سایر نقاط بود. آلمانی ها برای هدایت وسائل تهاجمی بدون سرنشین و حتی هدایت خودکار اصرار زیادی داشتند هر چند که نتیجه این فعالیت ها در بیشتر در موشک وی-1 که در واقع پدر موشک های کروز امروزی است، ظاهر شد تا هواپیماهای کنترل از راه دور. ا

ز جمله مهمترین کارهای عملی در سایر کشورها در آن زمان پروژه آفرودیت در آمریکا بود که برای هدایت از دور بمب افکن های بی-17 اجرا شد که طی سالهای 1944 و 1945 به
چندین هدف با این هواپیما که چندین تن بمب حمل می کرد حمله شد.



موشک وی-1

اما پس از پایان جنگ با بروز پیشرفت در زیر سامانه ها پروژه های کاملاً جدی برای ساخت هواپیماهای بدون سرنشین آغاز شد. نمونه های مختلف از نظر ابعاد، سامانه رانشی و در نتیجه مقدورات پروازی  ساخته و آزمایش شد. آغاز جنگ سرد رقابت بین سازندگان در دنیا را گرم کرده و بروز اتفاقاتی چون انهدام هواپیماهای اکتشافی یو-2 بر فراز شوروی و چین و تبعات شدید سیاسی ناشی از آن عزم مسئولان سیاسی و فرماندهان نظامی را برای به خدمت گرفتن پرنده های بدون سرنشین را بسیار جدی تر کرده و روند توسعه نمونه های کاملاً عملیاتی از این وسائل آغاز شد.
 
بدون سرنشین ها در ایران

پیشینه بکارگیری این پرنده ها در ایران به پیش از انقلاب و در نقش هدف پرنده بازمی گردد. یکی از معروف ترین استفاده ها از این نوع پرنده ها در این نقش انهدام آنها توسط هواپیمای اف-14 تامکت و در ارتفاع بالا بود که به قطع پروازهای نفوذی میگ-25های شوروی سابق انجامید.

با شروع جنگ و فرارسیدن فصل تحریم، عده ای از جوانان نورانی که درس و دانشگاه را به خدمت دفاع مقدس در آورده بودند به کمک فرماندهان خوشفکر و جوان آمده و با ساخت پهپاد (پرنده هدایت پذیر از دور) مهاجر که به صورت هدایت رادیویی و در دید چشمی کنترل می شد به یاری رزمندگان شتافتند. این هواپیما دارای یک دوربین عکاسی بود که پس از بازیابی با چتر، نگاتیو از دوربین خارج شده و برای چاپ عکس اقدام می شد. سوابقی از شلیک راکت های آر-پی-جی هم توسط مهاجر وجود دارد.

مشکلات اجرای برخی عملیات های اکتشافی توسط هواپیماهای شناسایی موجود، کاهش آمادگی عملیاتی این پرنده ها بدلیل مسائل تعمیر و نگهداری و آسیب ها ی ناشی از پدافند دشمن، نیاز به پرواز فوری هواپیمای شناسایی در زمان بسیار کوتاه(با توجه به امکان بکارگیری پهپادها از نزدیک خط مقدم)، پایین بودن ارزش برخی شناسایی ها در قیاس با هزینه ها و کارایی جنگنده های شناسایی از جمله دلایلی است که باعث شد تا با وجود شجاعت بی نظیر خلبانان گردان های شناسایی نیاز به پهپادهای شناسایی روز به روز بیشتر شود. در نتیجه مهاجر با تمام ضعف ها در خدمت باقی ماند و جلودار پهپادهای متنوع کشور شد.





تصویری از بازیابی مهاجر(در تصویر چپ به وضوح دارای مقر راکت است) در اواسط جنگ


با پایان جنگ تحمیلی 8 ساله، فرصت و سرمایه کافی برای توسعه بی سرنشین ها در کشور بیش از پیش فراهم شد و علاوه بر طراحی نمونه های جدیدتر، سامانه های ارتباطی، هدایت و ناوبری بهتری نیز ساخته شده و با بکارگیری آنها کارایی پهپادهای ایرانی بسیار بیشتر شد.

پرداختن به سیر تحول و معرفی مهمترین انواع هواپیماهای بدون سرنشین ساخته شده در کشور را به قسمت های بعدی این گزارش موکول کرده و در اینجا به نخستین نمونه پهپاد دوربرد و تهاجمی کشور با نام کرار می پردازیم.




کرار، مهاجم خستگی ناپذیر


به گزارش مشرق، هواپیمای بدون سرنشین کرار که در تابستان 1389 رونمایی شد اولین پهپاد کشور است که مأموریت آفندی در طراحی آن لحاظ شده است. نگاهی به روند تغییر کاربری پهپادها در دو دهه اخیر، نقشه راه نیروهای هوایی مهم دنیا و پروژه های در حال اجرا در این زمینه به خوبی مشخص می کند که پهپادهای تهاجمی یکی از مهمترنی عناصر صحنه نبردهای آینده خواهند بود. از اینرو صنعت دفاعی کشور نیز از چندین سال پیش و پس از رسیدن بلوغ طراحی در پهپادهای کوچک و متوسط شناسایی اقدام به طراحی و ساخت بدون سرنشین های بزرگتر، دوربردتر و با قابلیت های جدید کردند.

کرار یکی از این پهپادها است که رونمایی شده و در نمونه های مختلفی طراحی گردیده. از هدف پرنده سریع(برای آزمایش سامانه های موشکی) گرفته تا اجرای عملیات ضربتی در عمق خاک دشمن در زمره مأموریت های این گونه های مختلف است. مشخصات اعلام شده این پرنده شامل برد 1000 کیلومتر، سرعت حدود 900 کیلومتر بر ساعت، محموله قابل حمل حدود 500 کیلوگرم و سقف پرواز حدود 25هزار تا 40هزار پا(7500 تا 12000 متر) در نمونه های مختلف است.

پیشرانه کرار از نوع توربوجت است که به همراه سایر زیرسامانه ها در داخل کشور ساخته شده است. آیرودینامیک، طراحی هواپیما، طراحی موتور(که احتمالاً از نوع طلوع4 بهینه شده است)، سامانه های سوخت، تحلیل سازه، مخابرات، هدایت و ناوبری و الکترونیک از جمله زمینه های تخصصی به کار گرفته شده در طراحی و ساخت کرار است.

سامانه خلبان خودکار، توانایی برنامه ریزی مجدد در حین پرواز و تغییر مأموریت، بسته شدن امکان ارتباط برای جلوگیری از نفوذ دشمن در سامانه هدایت و کنترل، برخورداری از سامانه های پیشرفته ناوبری از سایر دیگر ویژگی های عنوان شده برای کرار در مصاحبه های مسئولان صنعت دفاعی است.



ماکت کرار حدود 7 سال قبل

وجود چنین هواپیمایی برای کشور یک حرکت مهم برای ارتقاء توان نیروهای مسلح کشور به شمار می رود چرا که هم در بعد راهکنشی(تاکتیکی) و هم در زمینه فناوری های بکار رفته کرار پنجره های جدیدی را گشوده است.

هر چند میزان محموله قابل حمل توسط کرار زیاد نیست اما امکان ساخت داخلی آن به هر تعداد دلخواه موجب کمرنگ شدن این مورد می شود. برد بسیار بالای آن کرار که از برخی هواپیماهای تهاجمی سرنشین دار کشور نیز بیشتر است اجرای عملیات های نفوذ در عمق خاک دشمن را که یکی از مخاطره آمیز ترین انواع عملیات است را بیش از پیش مقدور ساخته است. در واقع کرار را باید دوربرد ترین پهپاد کشور و یکی از دوربردترین نمونه ها در دنیا دانست و با توجه به اعلام برخورداری کرار از بمب های نقطه زن(بمب هایی با خطای اصابت ناچیز) می توان کرار را موشک کروزی دانست که می توان بارها و بارها از آن استفاده کرد.

توانایی حمل تا چهار فروند موشک ضد کشتی کوثر با برد حدود 25 کیلومتر نشان دهنده این است که از همین ابتدا برای کرار مأموریت های دریایی نیز در نظر گرفته شده است. بنابراین با حمل این موشک به فواصل دور توسط کرار، کارایی عملیاتی این موشک افزایش می یابد. نکته دیگری که ازاین خبر اعلام شده بدست می آید این است که تعداد جایگاه های حمل محموله در کرار، 5 عدد است که یکی در زیر بدنه و چهار عدد در زیر بالها است.

هر چند کرار به جز بمب های 250 و 500 پوندی و موشک کوثر در حال حمل تسلیحات هوا به زمین دیگری نمایش داده نشده است اما دور از انتظار نیست که نمونه هایی از این هواپیمای بی سرنشین مجهز به موشک های کوتاه برد ضد زره و پرتابگر راکت و یا موشک های هدایت شونده دیگر شود.

در اینصورت با افزایش تنوع مهمات و تسلیحات قابل استفاده کرار به خوبی نقش یک پهپاد تهاجمی را ایفا خواهد کرد. با توجه به اینکه هواپیماهای تخصصی تهاجم زمینی کشور به تعدادی سوخو-25 فراگفوت محدود می شود، برای تکمیل تعداد چنین هواپیمایی هر 9 فروند کرار جای یک سوخو-25 را از نظر وزن محموله قابل حمل پر خواهد کرد.

البته سوخو-25 دارای 11 جایگاه برای حمل محموله است و 9 فروند کرار 45 جایگاه بنابراین حجم تسلیحات قابل حمل با بکارگیری این پرنده افزایش می یابد. بعلاوه 9 فروند کرار توان حضور همزمان در 9 نقطه متفاوت را دارند که موجب پوشش بهتر مناطق مدنظر فرماندهان عملیات می شود. البته محدودیت 500 کیلوگرمی کرار باعث می شود تا همچنان به هواپیماهای بزرگتر برای حمل موشک های نسبتاً سنگین و بزرگ هوا به زمین نیاز باشد.

بنابراین کرار می تواند برای حمله مکرر به نیروهای پراکنده و پر تعداد زمینی دشمن که خطر بیشتری نیز برای پرنده مهاجم ایجاد می کنند پرداخته و از ظرفیت خالی هواپیماهای دیگر مانند سوخو-25 برای ضربه زدن به اهدافی چون پلها یا تأسیسات بزرگ در نزدیکی خطوط دشمن استفاده شود. در اینصورت از دست رفتن هواپیمای بدون سرنشین با توجه تولید داخل و امکان جایگزینی آن در کوتاه مدت توان نیروهای خودی را کمتر فرسوده نموده و عواقب کمتری نیز به دنبال دارد. البته طبق اعلام مسئولان امر، کرار دارای سطح مقطع راداری پایین است که احتمال مورد اصابت قرار گرفتن آن را توسط دشمن کاهش و بقاپذیری رزمی آن را افزایش می دهد.



کرار مسلح به بمبی که به نظر می رسد قابل هدایت است

در اینجا باید اشاره نماییم که سایر کشورهای دارنده پهپاد تهاجمی نیز در مخاطره آمیزترین عملیات های هجومی خود سعی بر استفاده از آنها دارند زیر هم هزینه های مالی و هم عواقب سیاسی کمتری در اثر از دست رفتن آن به بار می آید.

به گزارش مشرق، امکان هدایت گروهی وسائل بدون سرنشین نیز از جمله قابلیت هایی است که کاربری آنها را برای افزایش حجم حمله بیشتر کرده و نفرات مورد نیاز برای هدایت عملیات را کاهش می دهد. بدین ترتیب که تنها یکی از هواپیماها به عنوان رهبر دسته هدایت شده و سایر افراد گروه با ارسال فرامین از آن تبعیت کرده و مسیر را می یابند که کارهای این چنینی در زمینه کنترل ربات با روشهای کنترل فازی و شبکه عصبی در دانشگاه های مختلف کشور به انجام رسیده و هواپیماهای بدون سرنشین به عنوان ربات های پرنده می توانند از این قابلیت برخوردار شوند.

در نمونه های شناسایی کرار با توجه به وجود توان ارسال بلادرنگ(Realtime)  تصاویر و داده های کسب شده از مناطق دشمن توسط سامانه های ساخت داخل، قابلیت دیگری برای این بدون سرنشین دوربرد را می توانیم انتظار داشته باشیم. با این امکان میزان آگاهی و توان تصمیم گیری فرماندهان برای مدیریت صحنه نبرد تا عمق خاک دشمن افزایش چشمگیری می یابد. همچنین با استفاده از کرار می توان برای موشک های بالستیک و موشک های دوربرد دیگر هدفیابی نمود.

روش بکارگیری این نمونه از کرار به صورت پرتاب از روی پرتابگر با یک پیشران راکتی است که پس از اتمام انرژی آن رها شده و موتور جت خود پرنده روشن می شود. پس از اتمام مأموریت نیز با رسیدن به منطقه خودی چترهای تعبیه شده باز و بالشتک هوا در زیر پرنده فعال شده و عمل فرود انجام می شود. البته گفته شده در نمونه های بعدی از ارابه فرود برای نشستن بر روی باند استفاده خواهد شد اما قابلیت پرتاب کرار این امکان را می دهد تا از مساحت کوچکی در نزدیکی صحنه عملیات یا نقاط مرزی برای آغاز مأموریت استفاده کرد که به افزایش برد و مداومت پروازی هواپیما و راحتی بکارگیری آن در شرایط حمله گسترده دشمن و خطر زیر آتش بودن فرودگاه ها منجر می شود.

بدین ترتیب هر نقطه می تواند محل آغاز مأموریت کرار باشد و دشمن برای از کار انداختن آن قبل از پرواز کار بسیار بسیار دشواری پیش رو دارد. با این قابلیت ها کرار می تواند در نقش مکمل بالگرد تهاجمی کبری و در کنار هواپیماهای تهاجم زمینی و پشتیبانی نزدیک کشور ایفای نقش کند. بر اساس اعلام رسانه ها در زمان رونمایی کرار، نمونه های بعدی علاوه بر مجهز بودن به ارابه فرود چرخدار، قابلیت حمل محموله بیشتر، برد پروازی بالاتر و امکان به کارگیری در یگان های دریایی را دارد. باید گفت در صورت تجهیز یگان های اعزامی به آبهای دور دست به کرار، قدرت دفاعی و همچنین تهاجمی آنها به میزان بسیار زیادی افزایش یافته و به نوعی دشمن باید با توان هوایی واحدها نیز درگیر شود.

دور از انتظار نیست که در آینده بتوان کرار را به موشک های هوا به هوای کوتاه برد از نوع هدایت فروسرخ مجهز کرد. مثلاً موشک چابک و ارزشمند آر-73 که جزو بهترین موشک های هوا به هوای کوتاه برد جهان است تنها حدود 105 کیلوگرم جرم داشته که در نتیجه حمل 4 فروند آن ممکن است و با برد بیش از 20 کیلومتر به کرار امکان ایفای نقش رهگیر نقطه ای را نیز می دهد.

نقشی که امروز توسط جنگنده های سرنشین دار با هزینه پروازی چندین برابر کرار در حال اجرا است و از سویی مداومت پروازی کرار نیز با آنها قابل مقایسه است. البته مقایسه کامل بین هواپیماهای سرنشین دار و بدون سرنشین در این نقش از حوصله این مطلب خارج است.




سرعت بالای کرار که آن را در دسته هواگردهای High Subsonice یا سرعت بالای زیر سرعت صوت قرار می دهد علاوه بر کاهش مدت زمان اجرای عملیات و رسیدن به هدف امکان استفاده از آن را به عنوان هدف پرنده سرعت بالا ممکن ساخته است که به عنوان آخرین مبحث در این قسمت از گزارش به آن می پر&
Logged

Offline nomad

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 598
  • gb
  • NON SEQUITUR
  • Respect: +2
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #1 on: September 29, 2011, 12:49:23 PM »
0
If I remember right this has INS with terminal  IR seeker anti-ship  ? cruise  ability . Someone said why not make it stealth , the reply was " not everything is stealth " . And also why not increase range and reply was " Iran is working on longer range " . As it is here it need to be stealth if it is going to be used against ship or land target . I would also make sure different launch platform can use it including :

(1) Fast attack boat .

(2) Submarine ( even if it has to surface to fire ) .

(3) Helicopter .

(4) Planes .

I also make it possible to have terminal attack trajectory  that allow for climb and dive ( or other move )  before a hit . This both confuse computer and allow for engine to be shut down and missile cooled . So it become IR & RADAR stealth glide bomb with IR homing . Against a ship , because it is moving then course corrections are needed  perhaps updates from radar station . Against land attack  additional navigation LPS or GPS added possibly also .( IR against ground clutter ) .
« Last Edit: September 29, 2011, 01:59:26 PM by nomad »
Logged
Error is inconsistent with my prime function .

Offline Eagle2009

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 3081
  • Respect: +11
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #2 on: September 29, 2011, 09:58:32 PM »
0
Nomad,

Actually officially Iran has never mentioned it being used as an anti-shipping missile. Several members have suggested the possibility to could be used for such a task with minor modifications but officially that role has never been mentioned.

Also when talking about using it as an anti-shipping missile, something I think should be made very clear..The 1000km claimed range would not likely apply if this was converted into a cruise missile of any kind. The simple reason for that is weight. Because if used for such a task a warhead would have to be added to it which at the very least would weight a few hundred kilos, which would likely increase the Karrar's empty weight by as much as 25-40% (assuming it weighs say 600kg or so empty). Then adding a terminal guidance system would add further weight (though not likely much), which would likely result in a much shorter range.

I would personally guess that if fitted with the same warhead and terminal guidance as the Noor AshM, a Karrar-based AshM could have a range of ~300km considering it's rough dimensions and likely empty weight. IF it was fitted with turbofan engine it could be extended further but using the Toloue engine does restrict it's range abit because of it's much higher fuel consumption.

But I think there is another big problem for trying to convert it for such a role and that is size. While the Drone itself is likely lighter than the Noor, it has fixed non-foldable wings which make it bulky to carry. So while it is lighter than the Noor it couldn't be fired from compact Launch boxes like the Noor. The same problem applies to launching it from coastal vehicles. This would also make it awkward to carry via helicopters or aircraft as well. If it was given pop-out wings or foldable ones that would cure some of that problem.

Logged
"I never did give anybody hell. I just told the truth, and they thought it was hell."
- Harry Truman

Offline nomad

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 598
  • gb
  • NON SEQUITUR
  • Respect: +2
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #3 on: September 30, 2011, 09:37:19 AM »
0
Quote
Actually officially Iran has never mentioned it being used as an anti-shipping missile. Several members have suggested the possibility to could be used for such a task with minor modifications but officially that role has never been mentioned.


Yes . The photo and details are limited . It is a weapon asking for modifications and application ! The best attribute of this weapon is the range and relying on IR against ship .If it is compared  to short range shore based weapons . The logic of short range missile against US ship is not sound . As it allows for use of either longer range anti-air or anti-ship or anti-shore ( planes  overhead from carrier -SEAD ) scenario . Americans have plenty of them . Too  many  for  me  to remember !

Quote
Because if used for such a task a warhead would have to be added to it which at the very least would weight a few hundred kilos,

If it is used to sink a carrier then you are probably right . It will need bigger warhead . If it is used to damage a carrier then no the present payload is enough . Although the single bomb , can be changed to contain bomblets to destroy targets on deck .
However as it is , with external payload , it has too much drag and also is not low RCS . And more important is UGLY !

Quote
Toloue engine does restrict it's range abit because of it's much higher fuel consumption.


The range of this device can be increased to maximum stated by allowing it to be a disposable weapon . IE : A one way trip .
If you are going to destroy a warship , it is not good to be Khasees ! ( miserly ) .

Quote
Then adding a terminal guidance system would add further weight (though not likely much), which would likely result in a much shorter range.


Software does not weight anything .

Quote
This would also make it awkward to carry via helicopters or aircraft as well. If it was given pop-out wings or foldable ones that would cure some of that problem.

Agree .
« Last Edit: September 30, 2011, 09:41:41 AM by nomad »
Logged

Offline mp5

  • سرباز عادى
  • *
  • Posts: 138
  • Respect: +14
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #4 on: September 30, 2011, 05:09:05 PM »
0
I guess I am not following the idea of changing Karrar to an anti-ship missile (and the assumed associated difficulties). Why bother changing Karrar to an anti-ship missile, when it can carry 4 anti-ship missiles. Those 4 Kowsars are potentially capable of inflicting heavy damage. Return Karrars to the base and send another hunting party. The point that I trying to make it across is that the system is capable of doing the anti-ship operations as many times as possible without changing it to one-time use platform.
« Last Edit: September 30, 2011, 05:15:32 PM by mp5 »
Logged

Offline nomad

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 598
  • gb
  • NON SEQUITUR
  • Respect: +2
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #5 on: September 30, 2011, 06:32:40 PM »
0
The idea of carrying other missile is very good . This gives chance of  stand-off deployment  with little or no risk to launch platform . If the target is close in then this is fine . If ships come close then this can be done . But if ship is far then this can not be done . In a war with say a powerful navy , with long range weapon , they are more likely to stay clear . Then should we waste the opportunity in hitting a carrier because the cost of loosing one missile is a bit high ? You are right in thinking about the cost of weapon . Infact weapon cost is one factor or quality determining weapon effectiveness . Others may be range and hit probability and reliability ( service history ) and fear factor . The cost of weapon is also not just the actual cost of firing one round . It is related to the cost to the enemy . Similarly if a carrier launch it's planes and they drop the bomb then this is a cost to them but also a cost to us in say loosing a power station .

Logged

Offline Catsoo

  • Global Moderator
  • سرهنگ دوم
  • *
  • Posts: 5545
  • Respect: +310
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #6 on: September 30, 2011, 07:43:24 PM »
0
The article claims Karar can carry four ASHM (Koussar) missiles. I don't see four hard points. Besides, we have seen Karar can carry
a single 500 Lbs dumb bomb. Aside from questions how this bomb can be accurately released on target, is the four Koussar claim feasible? Aside from the possible over weight issue, wouldn't this affect the aerodynamics of Karar negatively?

Pay attention to the photo with Shamkhani, there are only two missiles loaded on Karar!


Catsoo
« Last Edit: September 30, 2011, 08:31:02 PM by Catsoo »
Logged

Offline Eagle2009

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 3081
  • Respect: +11
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #7 on: September 30, 2011, 07:59:12 PM »
0
Nomad,

The 1000km figure claimed by Iran is not a combat radius, it's the RANGE. That means if the Karrar was fitted with normal set of equipment (guidance & control systems plus internal fuel) it could fly 1000km in a one-way flight.

Therefore, it you added a warhead the size of  the Noor's (the minimum needed to damage a large vessel though far too small to even cripple an aircraft carrier), that would increase the Karrar's weight significantly. Lets say the Karrar has an empty weight of say 600kg (based on similar classes of drones). If you add 165kg in warhead alone you are increasing the drones weight by more than 25% and will likely take up space original used for fuel storage. This will significantly decrease the drones range. Fitted with any smaller warhead and there would be no point to it.

Also, with or without any external payload (whether it be bombs or missiles), a Karrar is almost guaranteed to be detected LONG before it will ever get within striking range of a carrier. The Karrar isn't stealthy to begin with, and any external payload would only increase the problem. Because the Karrar is so bulky (with a very exposed engine, taile design, and fixed wings), even if it was modified to act like a "sea-skimmer" and then pop-up and explode above the carrier, it's shaping makes it pretty likely to be detected long before it can damage a carrier.

Catsoo,

I agree, the Karrar's wings are much too small to carry even 4 relatively small Kosar missiles. If they redesigned the wings (making them straighter and longer) and used a more powerful engine (perhaps a small turbofan like the R95-300 used in the Kh-55 Iran imported), you could end up with something that could carry such a load.

Actually I have been working on a concept of a possible development of the Karrar that would look rather similar to the Chinese WJ600 UAV/UCAV..But that's for another day.
Logged

Offline mp5

  • سرباز عادى
  • *
  • Posts: 138
  • Respect: +14
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #8 on: October 02, 2011, 05:17:42 AM »
0
Catsoo,

That pic is an old one (when Shamkhani was the defence minister in Khatami's administration). I am not sure how one can use that as a proof that Karrar has only two hard points.
Logged

Offline Catsoo

  • Global Moderator
  • سرهنگ دوم
  • *
  • Posts: 5545
  • Respect: +310
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #9 on: October 02, 2011, 02:37:54 PM »
0
Mp5,

There has been no images showing Karar with more than one hard point (under the belly). My argument was that four hard points don't make much engineering sense.

catsoo
Logged

Offline nomad

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 598
  • gb
  • NON SEQUITUR
  • Respect: +2
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #10 on: October 02, 2011, 07:36:55 PM »
0
@Eagle

This platform is very flexible and can do a variety of missions . Including anti-ship role . Modifications are essential about low RCS as you said . But guidance will probably need no change , as if we believe the label , then it can do loitering . Loitering involves turning and also gaining height . All that is needed is arranging for terminal manouver .This is reported to be able to carry 500 lb load or two 250 lb load or four missile pod . Internal payload will increase range also . The average hand grenade has a weight of one pound with blast radius of 10 meters . So if this 500 lb consist of 500 frag bomblet then the area it can cover
is 500 X PI X 100 , meter squared !  Or 150000 meter squared . Enough for carrier............ ? This weapon is too good for land operations . It is also too good to remain un-improved . It should be kept for high value targets .
Logged

Offline aryaghiai

  • اش خور
  • *
  • Posts: 92
  • us
  • Allah is the Greatest
  • Respect: +22
Re: Karar, the Iranian jet UAV
« Reply #11 on: December 17, 2011, 08:32:44 AM »
0
Karrar
The UCAV can bomb targets at high speed. It is the first long-range unmanned aerial drone manufactured in Iran.
Karrar has a range of 1,000 kilometres (620 mi) and could carry two 115 kilograms (250 lb) bombs, or a precision-guided munition of 227 kilograms (500 lb). The Karrar can also carry four Kowsar light anti-ship missiles or a Nasr-1 cruise missile. The Karrar unmanned combat air vehicle is 4 metres (13 ft) long and has a turbojet engine which can reach the speed of 900 kilometres per hour (560 mph). The Karrar uses a rocket assist system for helping to take off and is recovered by parachute.

SPECIFICATIONS:

Powerplant: 1 × Toloue-4 or Toloue-5 non afterburner turbojet, 3.7 kN / 4.4 kN ()

Combat radius: 1000 km / (400 km when fully loaded) ()

Armament
Hardpoints: 5 in total (4× under-wing, 1× under-fuselage)
Missiles:
Anti-ship missiles: Kowsar, Sadid-1
Bombs: One 1000lb or two 500lb bomb(s)

Due to its long range and lack of optical sensors, some kind of INS/GPS-guided autopilot is a necessity, which the Karrar is reported to have. It's also reported that the Karrar had terrain following capability, which lends at least some credence to the 'stealth' claims; even if the aircraft itself isn't explicitly stealthy.
Logged
Persian Pride
Pages: [1]   Go Up
« previous next »
 

SMF 2.0.2 | SMF © 2011, Simple Machines
Page created in 0.409 seconds with 24 queries.