Iran Military Forum







Author Topic: Interesting article about Self Sufficiency activities of Land Force(recommended)  (Read 1482 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline M-ATF

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 2766
  • ir
  • Respect: +2712
This a very interesting report about self sufficiency activities of Army Land Force that includes information about many projects that I haven't read and seen those information elsewhere.
This article was released on the occasion of Army Day.

Its good if anyone translate important parts of it briefly. (my English isn't good )

Quote
گزارشي از فعاليت‌هاي خودكفايي نيروي زميني ارتش
در اوج خودباوري و خوداتكايي


انقلاب اسلامي ايران فقط سرآغاز يك سامانه حكومتي نبود كه تمام بنيان­هاي سياست‌ورزي را در عرصه­هاي داخلي و خارجي كشورهاي مختلف تغيير دهد، بلكه با شروع حيات جمهوري اسلامي ايران بسياري از مناسبت­ها و قوانين بين­المللي دچار تحول و تغيير شد. تا پيش از انقلاب ايران، يكي از اهرم­هايي كه كشورهاي سلطه­جو از آن براي فشار به ديگر كشورها استفاده مي­كردند، فن‌آوري نظامي و تسليحاتي بود. اين كشورها با توانايي­هاي علمي خود به فن‌آوري­هاي بالايي در اين عرصه دست مي­يافتند و براي ارائه آن به ديگر كشورها، امتيازهاي مختلفي را از آنها دريافت مي­كردند. در ايران نيز كه سنت حضور مستشاران نظامي از عهد صفويه آغاز شده بود، در دوران پهلوي به اوج رسيد و تمامي مسائل فني و فن‌آورانه نظامي تحت كنترل مستشاران آمريكايي بود. در آن سال­ها هر چند بدنه اصلي نيروهاي نظامي را ايراني­ها تشكيل مي­دادند، اما گلوگاه‌هاي حساس اين نيرو زير نظر مستشاران خارجي قرار داشت. سياست اين مستشاران به­گونه­اي بود كه همواره تلاش مي­كردند كارشناسان ايراني نيروهاي مسلح محتاج حضور آنان باشند و به تنهايي نتوانند اقدامي انجام دهند. از سوي ديگر همان­طور كه صنايع ايران در عهد پهلوي يك صنعت كاملاً مونتاژي و متكي به كشورهاي غربي بود، توليد تجهيزات نظامي نيز در شرايط مشابهي قرار داشت و نظاميان ايران به هيچ­وجه نمي‌توانستند روي پاي خود بايستند.

در چنين شرايطي بود كه مستشاران نظامي كشورهاي غربي وقتي با وقوع انقلاب اسلامي، ايران را ترك مي­كردند، گمانشان اين بود كه به زودي به كشورمان بازخواهند گشت، اما نمي­دانستند كه جوانان غيور و باهوش ايراني با راهنمايي­ها و رهنمودهاي رهبر و پيشواي خود قدم در مسيري گذاشته­اند كه نه­تنها ديگر محتاج آنها نخواهند بود،  بلكه با ابداعات خود، كارشناسان كشورهاي غربي را حيرت­زده خواهند كرد. با خروج 50 هزار مستشار خارجي از ايران و شروع درگيري‌هاي كردستان و فعاليت­ گروه­هاي ضد انقلاب در اين مناطق، نياز هر چه بيشتر به تجهيزات و ادوات نظامي احساس شد. اين درگيري­ها سبب شد تجهيزاتي كه تا پيش از آن بدون مستشاران حتي استارت زده نمي­شدند، آغاز به كار كنند. در سه سال اوليه جنگ تحميلي كارشناسان داخلي تلاش كردند نيازها را برآورده كنند. سال 62 نقطه عطفي براي اين تلاش­ها بود، زيرا در آن سال فرماندهي معظم كل قوا كه رياست جمهوري را بر عهده داشتند، فرمان تشكيل معاونت جهاد خودكفايي در هر سه نيروي زميني، دريايي و هوايي ارتش را صادر كردند كه نتيجه آن علاوه بر نظام­مند شدن فعاليت­ها، به جلوگيري از فعاليت­هاي موازي منجر شد. پس از آن بود كه روند توليد و قطعه­سازي در نيروي زميني ارتش، كم­كم با خلاقيت كاركنان و سياستگذاري فرماندهان، تبديل به زيرسامانه­هايي شد كه به خصوص در بخش الكترونيك و اداري باعث ارتقاي تجهيزات موجود و بعضاً برتري آن بر تجهيزات به كارگرفته شده توسط دشمن بعثي گشت كه از پشتيباني كشورهاي شرقي و غربي برخوردار بود.

در طول هشت سال دفاع مقدس نوآوري­هاي كارشناسان نظامي ايران موجب شد نيروي زميني ارتش در بسياري از  زمينه­ها به خودكفايي دست پيدا كند و از بزرگ‌ترين سازندگان و صادركنندگان سلاح كه از حاميان رژيم بعثي عراق بودند، بي­نياز شود. اما تحول عظيم ديگري نيز در اين حوزه روي داد كه زمان آن به سال­هاي پايان جنگ تحميلي مربوط مي­شود. بازسازي و نوسازي تجهيزات فرسوده شده در جنگ، مأموريت اصلي در راستاي خودكفايي تسليحاتي در سال­هاي پس از جنگ بود و زماني كه با هدايت و حمايت­هاي فرمانده كل قوا اين اقدامات به سمت توليد ادوات مورد نياز پيش رفت، نمود تازه­اي از توانمندي كارشناسان ايراني آشكار گشت.

در سال 1370 در پي فرمايشات مقام معظم رهبري و فرماندهي كل قوا در ستاد مشترك، مبني بر ضرورت ساخت اقلام عمده نظير تانك، نفربر و بالگرد در نيروهاي سه گانه ارتش تلاش وسيعي در جهت تحقق منويات معظم­له به عمل آمد و نيروي زميني ارتش موفق شد در سال 73 اولين نمونه تانك ذوالفقار ايران را در دانشگاه افسري امام علي(ع) به حضور مقام معظم رهبري ارائه كند و در سال­هاي بعد نمونه تحقيقاتي نسل دوم تانك ذوالفقار و نمونه تحقيقاتي نفربر كبري نيز ساخته شد.

ناگفته نماند كه پروژه نصب جنگ­افزار كاتيوشا بر روي بدنه ادوات زرهي، طراحي و ساخت برج ديده­باني متحرك، دستگاه تصفيه آب سيار سه هزار گالني، دستگاه رفع آلودگي شيميايي و دستگاه انهدام اسناد در واقع از اولين طرح­هاي توليد شده در نيروي زميني ارتش است كه دستگاه‌هاي تصفيه آب و انهدام اسناد به توليد انبوه رسيد و در اختيار يكان‌هاي مختلف قرار گرفت. كارشناسان و متخصصان اين نيرو تاكنون موفق به طراحي و ساخت انواع قطعات و تجهيزات مخابراتي، قطعات عمده جنگ­افزارها و ادوات زرهي، قطعات و بردهاي الكترونيك، سامانه­هاي كنترل و خودكارسازي1 و سامانه­هاي نقشه‌برداري و ناوبري، مواد و تركيبات شيميايي و كامپوزيتي، ساخت لايه­هاي محافظ زره­، شبيه سازهاي رانندگي خودروها و ادوات زرهي و جنگ­افزارهاي پدافند هوايي، افزايش توان موتورهاي قدرت بالا و كوپل آنها با گيربكس مختلف، مدرنيزه سازي نفربر زرهي M113- A1 و خودروي تانك‌بر «ببر 400»  شده­اند.

نيروي زميني ارتش در طول دو دهه گذشته با استفاده از توان علمي كارشناساني كه در اين نيرو حضور دارند، توانسته است تجهيزات و ادواتي همسان با تجهيزات پيشرفته كشورهاي ديگر نيز توليد كند. خودروي رمل نورد، يكي از اين موارد است كه تا پيش از اين فقط در اختيار ارتش­هاي آمريكا، انگليس، يونان و عمان بود. اين خودروي سبك تهاجمي در خشكي همان مأموريتي را بر عهده دارد كه قايق­هاي تندرو در آب انجام مي‌دهند. صرفه­جويي اقتصادي با ساخت و توليد اين خودرو به گونه­اي است كه مي­توان با پول خريد تنها يك تانك غربي، بيش از 500 دستگاه از اين خودرو را در داخل كشور به بهره­برداري رساند.

نيروي زميني ارتش در طراحي و توليدات جديد خود، استفاده فراواني از تجربيات هشت سال دفاع مقدس كرده است و با توجه به تجارب هشت سال دفاع مقدس و نيازهاي روزافزون يكان‌ها خودرو چند منظوره شني‌دار «صياد» را در شش نمونه مختلف و به منظور شكار تانك­هاي دشمن، انهدام نفرات، سنگرهاي بتوني، ستون­هاي خودرويي، پدافند و تأمين فرودگاه‌ها و سامانه­هاي راداري، گارد مرزي و كنترل فرماندهي ساخته است كه مي­تواند به صورت يك يكان واكنش سريع عمل نمايد.

خودروي تكاور نيز كه پس از يك سال كار مطالعاتي و تحقيقاتي در مدت شش ماه طراحي و ساخته شده است در نوع خود بي­نظير بوده و با قابليت منحصر به فرد، ارتش را  از خريد خودروهاي نظامي بي­نياز كرده است.

در خانواده بزرگ نيروي زميني به هر گوشه از آن كه نگاهي بيندازيم با تلاش و سخت‌كوشي كاركناني مواجه مي­شويم كه هر يك در حوزه فعاليت­هاي خود مشغول طراحي، ابداع و توليد ادوات و تجهيزات اين نيرو هستند. يكي از پروژه­هايي كه در سال‌هاي اخير در اين مجموعه به ثمر رسيده و صرفه­جويي ميلياردي به همراه دارد، ابتكار ساخت لوله جوفي تانك است. لوله جوفي وسيله­اي است كه به جاي گلوله واقعي در درون لوله توپ تانك قرار مي­گيرد و با انجام تمام حركات مربوط به شليك - غير از انفجار- مهارت­هاي خدمه تانك را در حد مناسب حفظ مي­كند. بر اساس استانداردهاي جهاني براي حفظ توان رزمي، هر تانك بايد سالانه 90 گلوله شليك كند كه هر گلوله هزينه­اي معادل 500 هزار تومان براي يك تانك T-72 دارد. كارشناسان و پژوهشگران نيروي زميني ارتش براي مقابله با انحصاري بودن اين فن‌آوري در كشورهاي غربي توانسته­اند توليد جوفي تانك­هايT-72   و M-47 را به نتيجه برسانند.

توليدات نيروي زميني ارتش در سال­هاي گذشته، گستره مهم ديگري را نيز شامل مي‌شود كه بر بحث بهينه­سازي متمركز مي­شود. از توليدات صورت گرفته در اين عرصه مي‌توان به بهينه­سازي تانك چيفتن اشاره كرد كه براساس الگوهاي نظامي و فن­آوري­هاي روز دنيا انجام گرفته است. بهينه­سازي تانك سبك اسكورپيون نيز از ديگر نوآوري­هاي اين نيرو است كه به عنوان تانك شناسايي با قدرت تحرك و مانور بالا در يكان‌هاي سوار زرهي مورد استفاده قرار مي­گيرد.

همواره رويكرد كلي حركت در جهت ساخت و توليد نيازمندي­هاي مختلف در خانواده بزرگ نيروي زميني ارتش وجود داشته است. هر يك از اعضاي كوچك‌تر اين خانواده نيز در برآوردن نيازهاي خود مي­كوشند. مجموعه هوانيروز يكي از بخش­هاي اين نيروست كه از همان نخستين روزهاي پيروزي انقلاب اسلامي وارد كارزار نبرد با دشمنان انقلاب اسلامي شد. اهميت و دشواري مأموريت­هاي اين نيروهاي از خود گذشته زماني مشخص مي­شود كه بدانيم تا پيش از وقوع انقلاب شكوهمند اسلامي بسياري از ادوات و تجهيزات اين نيرو، به ويژه بالگردهايي كه در اختيار داشتند، بدون حضور مستشاران خارجي حتي استارت زده نمي­شد، اما با دميدن روح خودباوري، برخلاف تصور مستشاران خارجي نه­تنها هوانيروز مأموريت­هاي خود را به بهترين شكل آغاز كرد، بلكه به يكي از تأثيرگذارترين نيروها و قواي جمهوري اسلامي ايران در طول هشت سال دفاع مقدس تبديل شد. امير سرتيپ احدي، فرمانده هوانيروز هر زمان كه مي­خواهد از رشادت­هاي اين نيرو در سال­هاي پس از انقلاب سخن بگويد، به اين موضوع اشاره مي­كند كه در طول 30 سال گذشته در مجموعه هوانيروز بيش از 700 هزار ساعت پرواز صورت گرفته و اين در حالي است كه هر يك ساعت پرواز نيازمند 70 ساعت كار و فعاليت پشتيباني است.

پس از پايان جنگ تحميلي، جهش رو به جلوي ديگري در توليدات هوانيروز به وجود آمد. در واقع با پايان دوران دفاع مقدس، نيازسنجي تازه­اي در اين نيرو صورت گرفت و بر همان اساس بود كه توليدات كاربردي و جديدي در دست ساخت قرار گرفتند. يكي از جالب­ترين جنبه­هاي فعاليت­هاي توليدي هوانيروز در اين است كه به دليل پيچيدگي­هاي فن‌آورانه و فناوري پيشرفته­اي كه كاركنان اين نيرو  با آن مواجه هستند براي بالا بردن كيفيت عملكرد خود به همكاري و همياري عميقي با دانشگاه­ها و مراكز پژوهشي كشور دست يافته­اند. در حال حاضر متخصصان هوانيروز به همكاري با دانشگاه­هاي علم وصنعت، امير كبير، خواجه نصيرالدين طوسي و دانشگاه آزاد مي­پردازند.

سرهنگ حسين باقري، معاون تحقيقات و جهاد خودكفايي هوانيروز با اشاره به طرح­هاي توليدي گسترده­اي كه در اين يكان انجام مي­شود، مي­گويد: «از سال 1369 تاكنون بيش از 75 پروژه و طرح در هوانيروز اجرا شده است. اين پروژه­ها براساس نيازهاي عملياتي و واحدهاي مختلف، خط مشي فرماندهي و سلسله مراتب و توانمندي­هاي موجود به اجرا درآمده‌اند. تمام اين طرح­ها و پروژه­ها به ­طور كامل در داخل كشور و توسط متخصصين و كارشناسان خودمان صورت گرفته‌است.»

وي همچنين درباره اقدامات توليدي در هوانيروز عنوان مي­كند: «بعد از آنكه اولين گام‌هاي توليدي براي اقلام پر مصرف برداشته شد، سلسله مراتب فرماندهي به اين ديدگاه رسيدند كه ما از تجهيزات و ادوات موجود استفاده كمتري كنيم اما در عين حال توجه داشته باشيم كه به آمادگي و ورزيدگي نيروهايمان نيز آسيبي وارد نشود. بنابر اين به سراغ همان چيزي رفتيم كه در دنياي پيشرفته امروز هم مرسوم است و در همه­جا از آن استفاده مي­شود. شبيه­ساز­هاي مختلف به همين منظور طراحي و ساخته مي­شوند و شاهد آن هستيم كه در طول پنج، شش سال گذشته در هوانيروز توجه ويژه­اي به ساخت شبيه­سازها شده است. اگر از شبيه­سازها به شكل اصولي و استاندارد استفاده كنيم، ضمن برخورداري از وسايل كمك آموزشي، توانمندي آموزشي و توان رزمي خلبان­ها افزايش مي­يابد. ضمن آنكه از نظر مالي و صرفه­جويي اقتصادي تأثير فراواني خواهد داشت.»

در طول سال­هاي گذشته رويكرد هوانيروز به ساخت شبيه­ساز با جديت، پيگيري و اهتمام ويژه­اي انجام شده است. اولين مجموعه از اين شبيه­سازها با نام پروژه آفاق در سال 70 به اجرا درآمد و در اختيار مراكز آموزشي قرار گرفت. از سال 82 نيز شبيه‌سازهاي منصور براي جت رنجرهاي 206 ساخته شد. اين شبيه­سازها قادرند تمام بخش‌هاي پرواز شامل ناوبري و آموزش را به غير از حس حركت، به خلبان­ها آموزش دهند. يكي از محاسن پروژه­هاي منصور و آفاق به اين امر باز مي­گردد كه در استفاده از اين شبيه­سازها هيچ محدوديت آب و هوايي وجود ندارد و در هر شرايطي مي­توان به تمرين با آنها پرداخت. ضمن آنكه با توجه به سناريوهاي مختلف سفر، مي­توان با شبيه­ساز منصور به طور مجازي به تمام فرودگاه­هاي دنيا سفر كرد.

انواع پيشرفته­تري از شبيه­سازها نيز در عرصه بين­المللي مورد استفاده قرار مي­گيرند كه با نام شبيه­ساز پايه متحرك يا سيميلاتور تمام اتوماتيك شناخته مي­شوند. در سال­هاي پيش از انقلاب فقط يك نمونه از اين شبيه­سازها براي بالگرد شنوك به ايران وارد شده بود كه به دليل همزماني با انقلاب اسلامي به بهره­برداري نرسيد و براي مدت­هاي متمادي قطعات آن به همان شكل اوليه در انبارها باقي ماند تا سرانجام كارشناسان و متخصصان هوانيروز با همكاري پژوهشگران و اساتيد دانشگاه­ها بدون نياز به كشورهاي خارجي و توليدكنندگان اين شبيه­ساز، موفق شدند عمليات نصب قطعات آن را انجام دهند و اين شبيه­ساز پيشرفته را در امر آموزش به كار بگيرند. همچنين با استفاده از همان الگو، طرح قادر در هوانيروز آغاز شد و مدتي پيش به بهره­برداري رسيد و هم‌اكنون توليد شبيه­ساز هر نوع بالگرد در هوانيروز قابل اجرا مي­باشد. يكي ديگر از طرح‌هاي شبيه­ساز كه در حال حاضر به بهره­برداري رسيده،‌ پروژه شهيد شمشاديان نام دارد و يك شبيه­ساز پايه ثابت بالگرد كبرا به شم

Offline M-ATF

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 2766
  • ir
  • Respect: +2712
Quote
...

انواع پيشرفته­تري از شبيه­سازها نيز در عرصه بين­المللي مورد استفاده قرار مي­گيرند كه با نام شبيه­ساز پايه متحرك يا سيميلاتور تمام اتوماتيك شناخته مي­شوند. در سال­هاي پيش از انقلاب فقط يك نمونه از اين شبيه­سازها براي بالگرد شنوك به ايران وارد شده بود كه به دليل همزماني با انقلاب اسلامي به بهره­برداري نرسيد و براي مدت­هاي متمادي قطعات آن به همان شكل اوليه در انبارها باقي ماند تا سرانجام كارشناسان و متخصصان هوانيروز با همكاري پژوهشگران و اساتيد دانشگاه­ها بدون نياز به كشورهاي خارجي و توليدكنندگان اين شبيه­ساز، موفق شدند عمليات نصب قطعات آن را انجام دهند و اين شبيه­ساز پيشرفته را در امر آموزش به كار بگيرند. همچنين با استفاده از همان الگو، طرح قادر در هوانيروز آغاز شد و مدتي پيش به بهره­برداري رسيد و هم‌اكنون توليد شبيه­ساز هر نوع بالگرد در هوانيروز قابل اجرا مي­باشد. يكي ديگر از طرح‌هاي شبيه­ساز كه در حال حاضر به بهره­برداري رسيده،‌ پروژه شهيد شمشاديان نام دارد و يك شبيه­ساز پايه ثابت بالگرد كبرا به شمار مي­رود. با استفاده از اين شبيه‌ساز، يك خلبان بالگرد كبرا مي­تواند تمامي مانورهاي مختلف را از لحظه استارت تا انجام عمليات­هاي گوناگون تاكتيكي تمرين كند. براي اينكه نماي كوچكي از تأثير استفاده از شبيه­سازها را در صرفه­جويي اقتصادي دريابيد به اين نكته توجه داشته باشيد كه يك ساعت پرواز بالگرد كبري در حدود سه ميليون تومان هزينه دارد، در صورتي كه همان پرواز با شبيه­ساز، هزينه­اي حدود 300 هزار تومان خواهد داشت. حال با يك ضرب و تقسيم ساده و با فرض اينكه هر روز فقط دو پرواز آموزشي بخواهد انجام شود، در مي‌يابيد كه استفاده از شبيه­سازها تا چه اندازه­ موجب صرفه­جويي اقتصادي مي­شود.

توليدات هوانيروز كه در بي­نياز كردن اين نيرو از كشورهاي ديگر نقش بسزايي دارد،  فقط به شبيه­سازها يا اقلام پر مصرف محدود نمي­شود، بلكه برخي تجهيزات پيشرفته را نيز در بر مي­گيرد كه امكان توليد آنها تا پيش از اين تنها در اختيار چند كشور محدود بود. GPU يكي از اين تجهيزات است كه براي استارت بالگردها از آن استفاده مي­شود و در گذشته فقط نمونه­هاي آمريكايي آن موجود بود، اما در حال حاضر در كشور خودمان توليد مي­­گردد. سامانه هدايت فرود نيز از تجهيزات پيشرفته­اي است  كه در زير بالگرد نصب مي­شود و حسگرهاي آن، اطلاعات مورد نياز خلبان براي فرود در مناطقي با ديد اندك را روي يك صفحه نمايشگر در داخل كابين خلبان نمايش  مي­دهد. اين سامانه قابليت آن را دارد كه از فاصله هفت­متري زمين، اطلاعات فرود را با دقتي در حد سانتي‌متر نشان دهد. نمونه تحقيقاتي دستگاه هدايت فرود نيز هم­اكنون در هوانيروز و با همكاري دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي ساخته شده است.

هوانيروز به همان شكل كه در سال­هاي اخير همكاري گسترده خود را با مراكز پژوهشي و دانشگاه­هاي كشور توسعه داده، در جهت رفع برخي از نيازهاي سازمان­ها و ارگان‌هاي ديگر نيز اقدامات شايسته­اي را صورت داده است. به عنوان يكي از اقدامات شاخص هوانيروز در اين عرصه مي­توان به تجهيز بالگردها به سامانه اطفاء حريق اشاره كرد. تا پيش از اين در سوانحي همچون آتش­سوزي جنگل­ها كه منطقه وسيعي از يك ناحيه طعمه حريق مي­شد، بالگردهاي هوانيروز توانايي آن را داشتند كه فقط در جابه‌جايي نفر و تجهيزات به نيروهاي امدادي، كمك برسانند. اما هم­اكنون با كامل شدن نمونه تحقيقاتي تجهيزات اطفاء حريق، بالگردهاي هوانيروز از اين امكان برخوردار شده‌اند كه در عمليات خاموش كردن آتش هم شركت كنند. اين پروژه تحقيقاتي از دو سال پيش با همكاري دانشگاه علم و صنعت ايران آغاز شد و دو فروند از بالگردهاي 214 به تجهيزات اطفاء حريق مجهز شدند و در حال حاضر امكان ساخت و توليد اين تجهيزات براي نصب روي انواع بالگردها و هواپيماها فراهم شده است. در مجموع وقتي به كارنامه فعاليت­هاي توليدي هوانيروز نظر مي­افكنيم، مي­بينيم كه ساخت و توليد بيش از 30 فروند شبيه­ساز پايه ثابت و متحرك، ساخت و توليد بيش از 100 هزار قطعه مورد نياز بالگردها، تعمير و نگهداري بيش از 400 فروند بالگرد از جمله مهم­ترين اين اقدامات مي‌باشد. ضمن آنكه   راه­اندازي مركز «صنايع يا علي» هوانيروز در رسيدن به استقلال و خودكفايي، نقش مهمي داشت. با راه­اندازي اين مركز، بخش عمده­اي از نيازهاي اساسي در زمينه­ بهينه‌سازي و بازسازي انواع بالگردهاي شكاري، هجومي و ترابري برطرف شد و تعداد زيادي از قطعات توسط متخصصين هوانيروز طراحي و ساخته مي­شود. اين مركز در ابتداي كار خود با طرحي پنج ساله فعاليت­هايش را شروع كرد و علاوه بر تأمين نيازهاي هوانيروز براي اولين بار موفق به آموزش خلبان با رعايت تمام استانداردهاي بين­المللي شد كه آموزش اين دانشجويان ميليون­ها ريال صرفه جويي اقتصادي در پي داشته است. شايان ذكر است در طول نُه ماه اول سال 88 در مركز يا علي(ع) هوانيروز در اصفهان، تعميرات سنگين دپويي، تعميرات سامانه تاو بالگردها و تعميرات مختلف بالگردها به صورت اعزام تيم­هاي كارشناسي و تعميراتي از اين مركز به پايگاه‌ها بر روي 56 فروند بالگرد صورت گرفت. علاوه بر آن با صرف 67744 ساعت كار، 490 مورد تعمير  قطعات بالگرد انجام شد. در طول سال گذشته در حوزه فعاليت­هاي ساخت و توليد نيز مجموعاً با صرف 3601 ساعت كار، اقدامات مربوط به ساخت 82 شيشه بالگرد، 66 عدد از قطعات كامپوزيت و 83 عدد از قطعات فلزي با C.N.C به انجام رسيد.

كاركنان نيروي زميني ارتش در هر بخش و يكاني كه مشغول خدمت باشند يكي از مأموريت­هاي اصلي خود را بر گام برداشتن به سمت خودكفايي و قطع نياز از كشورهاي ديگر استوار كرده­اند. اين فعاليت­ها در يكان‌هايي كه داراي  مأموريت­ها و اهداف ويژه­اي هستند به شكل اخص دنبال مي­شود. براي مثال در اين زمينه مي­توان نگاهي به تيپ 65 نيروهاي ويژه هوابرد و فعاليت­هاي توليدي آنها داشت. تيپ 65 يكي از يكان­هايي است كه همان‌طور كه از اسم آن بر  مي­آيد در مأموريت­هاي ويژه­اي همچون سقوط آزاد، فرود با چتر، رهايي گروگان و بسياري از عمليات­هاي ديگر حضور دارد. يكي از ابزارهاي اصلي مورد استفاده توسط نيروهاي اين يكان، چترهاي سقوط آزاد و چترهاي خودكار است. علاوه بر آن با توجه به آنكه پرواز با كايت، پاراگلايدر و پاراموتور نيز توسط كاركنان اين تيپ انجام مي­شود، اين تجهيزات هم از ملزومات اصلي تيپ 65 به شمار مي­روند. امير سرتيپ دوم سيدكمال پيمبري، فرمانده تيپ 65 درباره اين توليدات مي­گويد: «درخصوص چتر توانستيم بازسازي­هاي خوبي روي چترها انجام دهيم و حتي موفق شديم چترهاي خودكار جديدي را هم استفاده كنيم كه در داخل كشور توليد مي­شوند. اين چترها هم­اكنون عملياتي هستند و در پروژه ققنوس طراحي و اجرا شده­اند. در خصوص چترهاي سقوط آزاد هم خودمان بازسازي و نگهداري اين چترها را برعهده داريم و در سالن چتر تيپ 65 كاركنان با سابقه ما تمام اين كارها را انجام مي­دهند در حالي كه در سال­هاي قبل از انقلاب حتي تصور انجام اين اقدامات توسط كارشناسان ايراني خيلي ثقيل و باورناپذير بود به ويژه در ارتباط با چترهاي سقوط آزاد كه و  فن­آوري پيچيده­اي دارند.» به گفته امير پيمبري خريد هر يك از چترهاي سقوط آزاد از كشورهاي ديگر بين 18 تا 20 ميليون تومان هزينه خواهد داشت، اما در داخل كشور توليد همين چترها با يك پنجم هزينه امكان­پذير است. در تيپ 65 علاوه بر آن، تغيير كاربردهاي فراواني بر روي تجهيزات پرش صورت گرفته تا عمر مفيد استفاده از آنها افزايش پيدا كند. از اين نمونه‌ها مي­توان به تغيير چترهاي كمكي سقوط آزاد به چترهاي شلجمي پاراگلايدر و تبديل چترهاي خودكار كه عمر مفيدشان به پايان رسيده بود، به چترهاي بارريزي اشاره كرد. ضمن آنكه در سالن چتر تيپ 65 چترهاي سقوط آزادي كه ديگر قابل استفاده نبودند به چتر ديده­باني تبديل شدند.

از سوي ديگر با توجه به تعريف خاصي كه از تجهيزات انفرادي در تيپ 65 وجود دارد و كاركنان اين يكان نيازمند تجهيزات ويژه­­اي هستند، هم­اكنون تمام تجهيزات انفرادي مورد نياز كاركنان در داخل تيپ، طراحي، مهندسي و توليد  مي­شود. ضمن آنكه اين نيرو براي انجام تخريب­هاي ويژه، ارتباط­هاي مخابراتي و كارهاي پزشكي نيازمند تجهيزات   ويژه­اي است كه در اين عرصه نيز تيپ 65 توانسته تمام اقلام مورد نياز خود را توليد كند.

امير سرتيپ پيمبري درباره ابداعات كاركنان تيپ 65 مي­گويد: «روزي نيست كه ما يك طرح ابتكاري براي رفع نيازهايمان نداشته باشيم. پروژه رعد يكي از اين نمونه­ها بود كه با استفاده از اين دستگاه مي­توانيم چندين مرحله انفجار را در فواصل مختلف با سيم يا بي­سيم مديريت كنيم.»

اما يكي از عظيم­ترين توليداتي كه از سوي تيپ 65 دنبال مي­شود، پروژه تونل باد است كه براي آموزش كاركنان براي سقوط آزاد استفاده مي­شود. اين پروژه هم­اكنون در حال طي مراحل نهايي خود است و در ماه­هاي اول سال آينده به بهره­برداري خواهد رسيد. با به ثمر رسيدن اين پروژه در بسياري از مخارج سنگين پرواز هواپيماها و بالگردها براي آموزش سقوط آزاد صرفه­جويي مي­شود. هم­اكنون فن‌آوري ساخت تونل باد تنها در اختيار چند كشور معدود است.

يكي از نكات قابل توجه در فعاليت­هاي نيروي زميني ارتش اين است كه توليدات و نوآوري­هاي اين نيرو فقط به ارتش و نيروي زميني محدود نمي­شود و نه تنها نيروهاي مسلح بلكه ديگر سازمان­ها و ارگان­هاي كشور را نيز در بر مي­گيرد. از همين­رو در بخش‌هاي سدسازي، خودروسازي و بازسازي تجهيزات راه آهن جمهوري اسلامي ايران و بازسازي سامانه تجهيزات و خودروهاي شركت ملي حفاري ايران، نيروي زميني ارتش  همكاري داشته و موفق به طراحي و ساخت قطعات و ماشينكاري سازه­هاي مورد نياز آنها گرديده است.

در دوران اوج فعاليت­هاي سازندگي در تاريخ كشورمان بود كه پنج دستگاه تريلي پمپ تراك، سه دستگاه تريلر حامل بونكرهاي سيمان و دو دستگاه خودروي سبك با انجام بهينه­سازي و تغييرات لازم توسط كارشناسان و متخصصان نيروي زميني ارتش تبديل به تجهيزات ماسه­نورد گرديد و به همراه قطعات يدكي خودروها به شركت ملي حفاري ايران ارائه شد.

http://www.aja.ir/portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&CategoryID=0cc793ed-a20f-415c-8d8d-91f7cff51998&WebPartID=612d1d1c-74ec-43de-987b-c3a9d40d80c2&ID=6dfc6f18-1559-426a-a386-7e088f6ddaa6

Offline Ayyash

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 3073
  • us
  • Respect: +481
I see something mentioned about an MLRS being fitted to an armored platform, I wonder if they're talking about this:
The Arkenstone - Zulfiqar Dimensions Redux (May 10, 2013)

Offline Lord of the Rings

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 2811
  • en
  • Respect: +3138
ayyash_

Holy crap what is that????
imagine that beast firing away.

Offline Ayyash

  • سرگرد
  • *
  • Posts: 3073
  • us
  • Respect: +481
Can't really say; that one screenshot is all I have seen of it.

Offline the8march

  • ستوان دوم
  • *
  • Posts: 2279
  • lb
  • كونا للظالم خصماً وللمظلوم عوناً
  • Respect: +2417
Can some plz translate the article? main points?

Offline watchforpeace

  • سرباز عادى
  • *
  • Posts: 123
  • Respect: +39
http://www.iranmilitaryforum.net/land-forces/interesting-iranian-mrls-from-the-iran-iraq-war/

a better picture.... khodavandi already have post a picture about the tank with MLRS follow the link.




Offline RG

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 532
  • ir
  • Respect: +909
I see something mentioned about an MLRS being fitted to an armored platform, I wonder if they're talking about this:

Yes, the article mentions that during the imposed war the army had five note worthy projects; Katusha on a tank chassis, Mobile observation tower, 4000 gallon water purification machine, Chemical weapons decontamination machine, and Document destroyer machine. Out of which, only the Water purification and the Document destroyer machine were approved for mass  production!

The rest of article is basically about the innovations and new designs we're seeing posted here regularly such as simulators for helicopters, tanks, and paratroopers (vertical wind tunnel), as well as manufacturing different parts necessary for manufacturing and maintenance of helicopters as well as being self sufficient in satisfying all of the ground forces needs such as heavy drop parachutes, free fall and automatic parachute etc... , all terrain vehicles and  different armored vehicles etc... and how much savings they're earning for the country compare to what the army would've paid if all these were to be imported instead.

Cheers.

Offline Jonk89

  • گروهبان دوم
  • *
  • Posts: 1293
  • Respect: +957
Very nice article. Thanks for posting it. M-ATF, with your permission, I would like to make a copy of it for my own archive.

Offline RG

  • سرباز یكم
  • *
  • Posts: 532
  • ir
  • Respect: +909
I see something mentioned about an MLRS being fitted to an armored platform, I wonder if they're talking about this:

Ayyash, can you post the link for the news paper screen shot please, if the original photo offers a sharper resolution I could probably find more details about the story behind that MRLS!

Cheers.
« Last Edit: May 05, 2012, 03:21:50 PM by RG »

 

SMF 2.0.4 | SMF © 2013, Simple Machines
Page created in 0.455 seconds with 26 queries.